Meğer senden ayrı kalmakmış oğul
Bir mahşer içinde hayaller kurup
Elem ummanına dalmakmış oğul
Gönül kayığını salıp eleme
“Elveda” diyerek aciz kaleme
Bozuk düzen duran sazı elime
Alıp dertli dertli çalmakmış oğul
Gurbet bir gerçekmiş acılığıyla
Dikilir karşıma öcülüğüyle
Feleğin insafsız hocalığıyla
Son hayat dersini almakmış oğul
Gurbet su ummakmış kızgın çöllerde
Haber aramakmış esen yellerde
Gurbet senden ayrı uzak ellerde
Hem sensiz hem bensiz olmakmış oğul
Gurbet hüzün demek keder demekmiş
Gurbet horlanmaya kader demekmiş
Gurbet bir lügatte ‘heder’ demekmiş
Hederse açmadan solmakmış oğul
Gurbet çözülmez bir çetin bilmece
Her mevsimi kışmış her anı gece
Dert küpü derler ya işte öylece
Gurbet boşalmadan dolmakmış oğul
Eylül –1987 ARDAHAN
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder