Nasıl unutayım nasıl be gardaş
Ağustosta gökyüzünden kar geldi
Tez geçti baharda fasıl be gardaş
Gücüm yetmez talihime feleğe
Deldi bağrım döndürdü bir eleğe
Bir gün olsun eremedim dileğe
Usandım yasıl da yasıl be gardaş
Bağ kurudu bülbül ötmez gül açmaz
Ağlamaktan feri söndü göz seçmez
Gönül kırık, yara derin gün geçmez
İstersen ip ile asıl be gardaş
Bir insan sürse de bin sene ömür
Eti toprak olur kemiği kömür
Neyliyeyim ecel Allah’tan emir
Zor gelen ayrılık asıl be gardaş
Karşı mı gelelim İlahi hükme
Derdimle dertlenip çabucak çökme
Ayrılık da biter boynunu bükme
Elbet maksat olur hâsıl be gardaş
16-2-1982 ANKARA,
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder