Gardaş bu nasıl afetti?
Sen sallandın ben yıkıldım,
Baştanbaşa hep mahvetti.
Can pazarı neymiş gördüm.
Ne dehşetli şeymiş, gördüm.
Evler, köyler beton idi,
Beton sanki karton idi,
Sen sallandın ben yıkıldım,
Bir felaket, bir son idi.
Sabır ver Allah’ım sabır;
Yoksa çekilmez bu kahır.
On yedi ağustos gece,
Yedi bilmem kaç derece,
Sen sallandın ben yıkıldım,
Saat üçü biraz geçe.
Üstten mavi gök bastırdı
Yerle gök bizi kıstırdı.
Yollar göçtü, evler göçtü;
Şehre doğru derya coştu.
Sen sallandın ben yıkıldım,
Seyretmesi bile güçtü.
Altta yağız yer yarıldı,
Toprak su ile karıldı.
Ergenekon geldi çattı,
Vatan baştanbaşa battı.
Sen sallandın ben yıkıldım;
Fakat şimdi birlik vakti.
Olmayalım bedbin, yufka;
Yürüyelim yeni ufka.
Temele kazma vuralım,
Yeniden ev bark kuralım.
Sen sallandın ben yıkıldım;
Fakat artık dik duralım
Bu seferki sağlam olsun
Harcı kumu tamam olsun.
21.08.2000
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder